zijn niet lief, ze komen en gaan met pijn…

Nadine heeft fikse rode wangen, koorts en blaren in het mondje van de tandjes, zo zielig, ze kan alleen vloeibaar voedsel naar binnen werken. Er komen er dan ook gelijk 5 tegelijk, 1 tandje en 4 kiezen, bah. Na twee weken gaat het een weekje goed en hup daar komen de volgende. In het grote peuterboek staat dat nergens dat ze allemaal tegelijk komen.

Met 17 maanden kan ze lopen. In het begin nog heel wiebelig, maar inmiddels kan ze al rondjes draaien op de muziek en stapt ze trots naast haar driewielertje door Baakhoven. Heel grappig. Verder leert ze veel (ondeugende streken): psst met vingertje voor de lip, verstoppen, ze geeft kusjes, zwaait, knipoogje, klappen in de handjes en “zingen” hi hi hi, ha ha ha van kzag 2 beren.

Vorige week zijn we, voorlopig de laatste keer, naar het consultatiebureau geweest, het volgende bezoek is pas met 2 jaar en daartoe krijgen we een oproep. Wat wordt ze snel groot, lip. De deadline van lopen voordat ze 18 maanden is heeft ze nipt gehaald. Nadine is klein en fijn, 79 cm en 9,5 kg, as usual onder de curves, maar voor het eerst krijgen we een complimenten, ze is nl. niet te dik zoals de meeste kinderen tegenwoordig, categorie vlieggewicht 😉 En… ze begrijpt goed wat de mensen tegen haar zeggen, ze voert de opdrachtjes keurig uit, ze kan goed alleen spelen en veel woordjes zeggen. Moet nog wel even lachen de dame houdt haar een bal voor die ze moet ophalen, na 3 stapjes gaat de dame achteruit en zet Nadine het op een snel kruipen, zie haar denken, mallerd ik blijf niet aan de gang.

Nadine begint al flink praatjes te maken. Mama, papa, oma, opa, Aben, die, neh, bah, baby, hoie, helpe, danke, ohhhh mooi. Haar vocabulaire is misschien niet zo groot, maar ze maakt wel heel goed duidelijk wat ze wil. Ze begint nu met 2-woordjes achter elkaar. De leukste one liner vorige week: gein probleem. Ronald en ik lagen dubbel van het lachen, je verwacht bal, blok etc.