Tis alweer november en Nadine wordt al 9 maanden, zucht, wat gaat het snel…

Mijlpaaltje bereikt!! Onze spruit begint namelijk sinds 2 weken verstaanbare woordjes te brabbelen. Enneh mmtja wat:

PAPA

Dat heb ik weer, alle babies zeggen eerst mama, maar de onze niet. Ik verdenk Ronald van stiekem oefenen ;-). En ze zegt ook HA om iemand te begroeten die binnenkomt. Vandaag lekker met de kinderwagen een toertje Susteren gewandeld en dan roept ze de hele weg papa. Ook als ik haar 10 keer mama voorzeg, lacht ze geweldig naar me en zegt dan met een ondeugende blik: papa.

Hebben ziekenboeg gehad, ikku 2 dagen pob (plat op bed), Nadine bromde met snotjes in de neus en Ronald is 1 1/2 week thuis geweest. Het weekend dacht hij dat het wel weer ging, maar niets blijkt minder waar. Vrijdagavond verjaardag, hij lekker aan de biertjes, om 0.00 uur flink moeten praten om hem mee te sleuren Nadine ophalen bij tante Corry de oppas, de volgende ochtend had hij werkelijk overal pijn, in de botten. Echt griep dus. Zondag 11/11 opening van het carnavalsseizoen gevierd van 09.30-19.30 uur, halverwege haakt hij af en met d’n auto naar huus. Schoonpa en ik zijn nog gebleven en Ronald zou ons na afloop ophalen. Toen ik die echter om 19.30 uur belde kreeg ik de voicemail, jaja, die heb ik toen natuurlijk mega volgeluld, maar ja… Heb ik het voor mekaar, schoonpa biertjes in de man, mams niet teveel biertjes maar geen auto, Nadine bij de oppas, Ronald in bed en schoonma niet bereikbaar want paps had de telefoon bij. Daar krijg je praatjes van!!! Gelukkig kwam Ronald er net aan toen ik inmiddels een nichtje had gecharterd die ons wel wil brengen. Kan ik weer bijschrijven bij Deesz heb ik dat boek!

Gaan nu op naar haar 1e Sinterklaas…